CHORO
  MUZIKA

Slušate: Choro Famoso / Mike Marshall - Noites Cariocas ("Noći karioka")

Pošto LatiNet nije ograničen niti na određeni muzički žanr niti na pristup (moderan ili klasičan, instrumentalni ili vokalni, individualni/grupni...) što se i vidi širom sajta, obuhvatamo i neke opskurnije pravce. Za neke se čak može reći da su ostali zaboravljeni u hodnicima vremena istorijsko-kulturološkog lavirinta. Tako smo istražujući muziku Brazila /zastava/ naleteli na instrumentalni pravac Čoro (Choro) iz prve polovine XX veka, takođe poznat i kao chorinho ili chorao (mada ovo znači "mala žalopojka", ovaj stil uglavnom ima brz i veseo ritam).

slikaKaže se da je Choro Soul brazilske muzike i da je prva tipično brazilska nacionalna muzika. Lokalni muzičari su spojili evropske valcere i polke, pa i habanere, sa afričkim ritmovima (lundu i batuke). Time je opet nagoveštena ta jedinstvena globalna multi-kulturalna muzička fuzija koja je kasnije otelotvorila autentične muzičke žanrovima širom Amerike (ragtime u SAD, tango u Argentini /zastava/ i habanera na Kubi /zastava/).

Poput dosta drugih imena pravaca i Choro je u početku bio naziv za stil izvođenja i tip instrumentacije, a kasnije i za proistekli muzički žanr. Prateća muzika za ples Maxixe ("tango brasileiro") su svirali Choro ansambli. Po zvuku je slična diksilend muzici i puno pruža prostora za improvizaciju. Tipična postavka je: klavir, flauta, saksofon i žičani instrument kao što su gitara ili bandolim.

PROJECT Trio - Andre de Sapatos Novo

Kao uživo izvođena i notno nepisana forma datira još od sredine 19. veka da bi prvi notni zapisi izašli iz štampe negde 1870-ih (iz ruku kompozitora poput Chiquinha Gonzaga i Ernesto Nazareth). Do 1910 mnoga od prvih brazilskih izdanja fonograf ploča bila su Choro. Kasnije biva bačen u senku od jednostavnijih muzičkih formi, pre svega sambe. Mada je u međuvremenu bio živ u amaterskim krugovima tzv. "rodas de choro" (okupljanja u kafanama i rezidencijama). Drugi 'život' tj. preporod doživljava sredinom 1940-ih sa kompozicijama Jacob do Bandolima (kompozitor numere koju slušate) i dr., iz kog datira većina današnjeg standardnog repertoara. Nepunu deceniju kasnije opet biva zaboravljena ovog puta dolaskom bosa nove. Krajem 1970-ih opet biva revitalizovana kroz TV sponzorisane nacionalne festivale '77 i '78, što je privuklo novu generaciju muzičara. Tako su kasnije imena poput Mike Marshall i Maurita Murphy Mead, prenele ovu muziku mlađoj generaciji, i doprineli da opstane do danas.

Tako ova virtuozna forma, poput još nekih drugih pomalo 'zaboravljenih', živi u rukama posvećenih muzičara kao što su Marilynn Mair i Hamilton de Holanda.

Moderne numere (XXI vek) po zvuku (i produkcijski) dosta vuku na hiphop, kao i ples.

 
 
  PLES
Kao što je slučaj sa nekim ozbiljnijim tj. klasičnijim žanrovima, ovu vrstu muzike ne prati ples. Ali, pomenuli smo iznad izvođačku vezu sa plesom Maxixe. Pored klasičnog plesa, postoji i moderna (više ka hiphop-u) verzija, koja je uglavnom slobodne interpretacije i zavisi od koreografije.
 
 
  UTICAJNI UMETNICI
Pixinguinha, Joaquim Callado, Jacob do Bandolim...
 
povratak na pravce