CHORO
  MUZIKA

Slušate: Choro Famoso / Mike Marshall - Noites Cariocas ("Noći karioka")

Pošto LatiNet nije ograničen niti na određeni muzički žanr niti na pristup (moderan ili klasičan, instrumentalni ili vokalni, individualni/grupni...) što se i vidi širom sajta, obuhvatamo i neke opskurnije pravce. Za neke se čak može reći da su ostali zaboravljeni u hodnicima vremena istorijsko-kulturološkog lavirinta. Tako smo istražujući muziku Brazila /zastava/ naleteli na instrumentalni pravac Čoro (Choro) iz prve polovine XX veka, takođe poznat i kao chorinho ili chorao (mada ovo znači "mala žalopojka", ovaj stil uglavnom ima brz i veseo ritam).

slikaKaže se da je Choro Soul brazilske muzike i da je prva tipično brazilska nacionalna muzika. Lokalni muzičari su spojili evropske valcere i polke, pa i habanere, sa afričkim ritmovima (lundu i batuke). Time je opet nagoveštena ta jedinstvena globalna multi-kulturalna muzička fuzija koja je kasnije otelotvorila autentične muzičke žanrovima širom Amerike (ragtime u SAD, tango u Argentini /zastava/ i habanera na Kubi /zastava/).

Poput dosta drugih imena pravaca i Choro je u početku bio naziv za stil izvođenja i tip instrumentacije, a kasnije i za proistekli muzički žanr. Prateća muzika za ples Maxixe ("tango brasileiro") su svirali Choro ansambli. Po zvuku je slična diksilend muzici i puno pruža prostora za improvizaciju. Tipična postavka je: klavir, flauta, saksofon i žičani instrument kao što su gitara ili bandolim.

Kao uživo izvođena i notno nepisana forma datira još od sredine 19. veka da bi prvi notni zapisi izašli iz štampe negde 1870-ih (iz ruku kompozitora poput Chiquinha Gonzaga i Ernesto Nazareth). Do 1910 mnoga od prvih brazilskih izdanja fonograf ploča bila su Choro. Kasnije biva bačen u senku od jednostavnijih muzičkih formi, pre svega sambe. Mada je u međuvremenu bio živ u amaterskim krugovima tzv. "rodas de choro" (okupljanja u kafanama i rezidencijama). Drugi 'život' tj. preporod doživljava sredinom 1940-ih sa kompozicijama Jacob do Bandolima (kompozitor numere koju slušate) i dr., iz kog datira većina današnjeg standardnog repertoara. Nepunu deceniju kasnije opet biva zaboravljena ovog puta dolaskom bosa nove. Krajem 1970-ih opet biva revitalizovana kroz TV sponzorisane nacionalne festivale '77 i '78, što je privuklo novu generaciju muzičara. Tako su kasnije imena poput Mike Marshall i Maurita Murphy Mead, prenele ovu muziku mlađoj generaciji, i doprineli da opstane do danas.

Tako ova virtuozna forma, poput još nekih drugih pomalo 'zaboravljenih', živi u rukama posvećenih muzičara kao što su Marilynn Mair i Hamilton de Holanda.

 
 
  PLES
Kao što je slučaj sa nekim ozbiljnijim tj. klasičnijim žanrovima, ovu vrstu muzike ne prati ples. Ali, pomenuli smo iznad izvođačku vezu sa plesom Maxixe.
 
 
  UTICAJNI UMETNICI
Pixinguinha, Joaquim Callado, Jacob do Bandolim...
 
povratak na pravce